Maar alles welbeschouwd valt hier niet te klagen en we zouden onszelf scheef bekijken, mochten we dat toch doen. Sinds het bezoek van onze familie - al meer dan een maand geleden maar we moeten er nog van bekomen - zijn weer enkele wereldwonderen ons netvlies ingebrand. Het meest recente was de Duivelskeel (garganta del diablo), een waterval hors catégorie, die ons bezoek aan Iguazu bulderend heeft ingezet. Decor voor verschillende films en UNESCO-beschermd gebied, heeft dit watervalcomplex ons de zwaartekracht in al haar glorie weten demonstreren. Was Newton hier geweest, hij had zijn appel rustig opgegeten.
De Argentijnse wereldwonderen schuilen ook in meer aardse geneugten, zoals de ontroerend fijne wijnen - verbouwd in een streek die eeuwenlang woestijn is geweest. Zoals de tango uiteraard - geen kat die hier gelooft dat benen zijn gemaakt om mee te stappen. En zoals het voetbal, naar men zegt - maar dat kunnen wij niet snappen.Het grootste deel van onze tijd hebben we in Buenos Aires doorgebracht, terecht het 'Parijs van Zuid-Amerika' gedoopt. We hadden een prima hostel in de kleurige wijk San Telmo, waar we kerst en nieuwjaar tussen andere ontheemden vierden. Geregeld trokken we er een weekje 'tussenuit', om het stadsleven te ruilen voor de gezonde boerenbuiten.
Mendoza bijvoorbeeld, was zo'n mensverheffend toevluchtsoord. De zon, onze favoriete levensbron, heeft daar nochtans flink haar best gedaan ons tegen zich te keren. Een maat voor niets, zo bleek toen wij bij 45 graden de gortdroge cañon De Atuel kwamen uitgefietst, uitgedorst maar mooi gebruind. De mensen bekeken ons als waren we John Massis zaliger, die met zijn tanden een trein voorttrekt. 'Knap gedaan, maar waarvoor was dat in godsnaam nodig?'Toegegeven, dat zal zowat het enige zijn waarmee we ons lichaam hebben uitgedaagd, de wijn tenagelaten. Een fikse wandeling zo nu en dan en dobberen in het zwembad was gezien de ziedende hitte (het is de warmste zomer ooit in Buenos Aires) het maximum aan inspanning dat we onze vege lijven durfden aandoen.
Maar van té lang niksdoen krijgen we een vette lever en dito achterwerk. Gedaan dus met de leegloperij! Noodzakelijkerwijze betekent dit ook het einde van ons bezoek aan Argentinië. Morgen beginnen we aan een serie héél lange busritten die ons opnieuw duizenden kilometers ver moet brengen. Duurzame landbouw, cultuurschokken, ingewanden eten... het komt weer allemaal terug. En hopelijk, want daar schamen we ons ook wat voor, terug iets sneller bloggen.
7 opmerkingen:
Hm, jullie hebben Argentinië dus verlaten... maar waar zitten jullie dan nu?
Het feit dat na twee dagen enkel de eigen familie van Bert heeft gereageerd, is indicatief voor ofwel een overmatig geskyp van Katrien naar haar familie, ge-sms van Bert en Katrien naar hun vrienden of van het feit dat de mensen de weg naar de blog aan het verliezen zijn.... Dus Katrien en Bert: blaas jullie blog nieuw leven in! Uit met het lege lapzwansen, het dobberen op gechloreerde waters, het niksen tot jullie er zelf moe van worden. Terug de strijd aanbinden met de natuurelementen en de vervaarlijksten onder de aardbewoners. Ontdekkingsverhalen à la Stanley willen we lezen, dagelijks indien mogelijk, om de overhande dag indien echt niet anders te realiseren. Laat ons beven en bibberen bij het ervaren van de gruwel die jullie is ten deel gevallen en genieten van de ongelooflijk positieve afloop ervan. Kortom: prikkel onze verbeelding, desnoods met een kleine overdrijving: we weten het toch niet. Maar blijf vooral foto's sturen want die zijn echt, die doen ons dromen. Tot slot: ons ma, die van Bert dus, is niet geheel tevreden over de toonaard waarin over haar verblijf in de laatste blog is bericht. Meer nog: wanneer ik haar mag geloven, dan is dit een regelrechte leugen. Zij bevestigt mij ook nu weer dat het bezoek van Luk en Thérèse, Toon en haarzelf van die aard is geweest dat jullie bij hun vertrek er al wat minder uitgemergeld en uitgeteerd uitzagen. Ik zal weer werk hebben om naast de pijn van jullie afwezigheid, ook dit nieuwe harde lidteken in haar gemoed te verzachten. Ik begin er maar beter aan. Het ga jullie goed en laat het ons dus vooral weten!
Ik verkies de foto waar die rare vogel aan dat bamboe staat te trekken. Alsof hij erin wou kruipen. Interessant, had zoiets nog nooit gezien.
Prachtige compositie trouwens die flessenhalzen.
En Rudy heeft gelijk, véél foto's, heel véél foto's. En we zien veel liefde, dat is ook goed :-)
Enorme groeten, WimH
Wat een natuur!!! We hopen dat we nogeens op de voorgrond van zulke foto's mogen staan....Hier sudderen we maar voort onder een grijse hemel en pletsende regen.
hey!
eindelijk ook een wachtwoord aangemaakt dus nu kan ik zelf ook reacties posten! Echt mooie foto's... die watervallen zijn toch wel nog wat indrukwekkender als die in Noorwegen. Ik zal wel nog eens mailtje sturen met meer nieuws over mijn examens enzo maar da zou een beetje een lange reactie worden he! In ieder geval: nog 3 dagen!
xxx Lieve
elabalaba! Sofie en Pieter hier e! Hoe gaat het met jullie en wat zijn jullie nu zoal aant doen? Wij willen jullie nog heel hard bedanken voor de mooie cadeautjes! We wensen jullie nog een ongelooflijk heerlijke reis en we horen jullie wel nog is op het internet e! Dikke kussen
Hey,
uit goede bron vernamen wij intussen dat jullie het wereldwonder van makketsjoe pieketsjoe (zoals ze daar zo mooi zeggen) gaan bekijken zijn. We zijn hier dus weeral benieuwd naar jullie ervaring met Peru en de Peruanen!
Een reactie posten