tag:blogger.com,1999:blog-89496020252888699162012-02-16T12:19:20.726+01:00Dolgekke avonturen van Katrien en Bert in Latijns-Amerika!!Katrien en Berthttp://www.blogger.com/profile/05607742945107303740noreply@blogger.comBlogger171100tag:blogger.com,1999:blog-8949602025288869916.post-26609077157524017322008-06-23T16:06:00.010+02:002009-11-22T15:20:57.005+01:00

Op een ochtend worden we wakker, wrijven het Mexicaanse zand uit onze ogen - teken van een deugddoende nachtrust - en vragen ons slaapdronken af waar we nu weer beland zijn. Wie veel reist, herkent het gevoel. De geur van verse koffie verrast ons, als een jeugdvriend die plots aanbelt, als Frank Deboosere mét snor. Beelden van een stilstaand vliegtuig, schreeuwende agenten en wegwerpbestek

Katrien en Berthttp://www.blogger.com/profile/05607742945107303740noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-8949602025288869916.post-12359896588205952672008-05-31T19:34:00.007+02:002009-11-22T15:19:02.081+01:00

8 uur 's ochtends, Sololá, Guatemala. We bevinden ons in een overvolle bus richting Quetzaltenango wanneer plots uit het niets een man in kaki opdaagt, machete in de rechterhand, blik op oneindig. Luttele seconden later zien we zijn collega's-militairen systematisch - haast routineus - om zich heen hakken. Niets blijft overeind... Het verwondert ons dat een land als dit, na 36 jaar burgeroorlog,

Katrien en Berthttp://www.blogger.com/profile/05607742945107303740noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-8949602025288869916.post-24134845423977297502008-05-01T20:08:00.009+02:002008-06-13T00:50:22.789+02:00

"Cuba is een mooi land, maar je mag niet met de bevolking spreken!" Met die waarschuwing werden we onthaald in Havana Centro, het verkrotte woongedeelte van wat ooit de parel van de Caraïben werd genoemd. En het klopte ergens wel, onze eerste ontmoeting met een paar lokale jongeren heeft ons letterlijk geld gekost. En iedereen die ons aansprak of waarnaar we even durfden kijken, wilde ons valse

Katrien en Berthttp://www.blogger.com/profile/05607742945107303740noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-8949602025288869916.post-74833542959951579942008-04-08T21:52:00.007+02:002008-04-10T00:07:22.437+02:00

Waar waren we gebleven? Ha ja, onze molen. En onze honden natuurlijk. De laatste dagen van ons verblijf in Zuleta hebben we die perros bravos ingewisseld voor twee jeunes loups, Peter en Bruno, die ons vanuit België een drietal weken kwamen bezoeken. Langer was niet nodig om hen een volledig vertekend beeld van dit continent te geven. Zo werden ze, dankzij ons uitstekend vrijwilligerswerk (waarom

Katrien en Berthttp://www.blogger.com/profile/05607742945107303740noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-8949602025288869916.post-3289988018514953682008-03-06T21:56:00.007+01:002008-03-07T16:26:55.570+01:00

Beste lezers. Excuses voor de lange radiostilte, maar dit was niet zonder reden. Na een vermoeiende periode van discussie en onderhandelingen, geeft de auteur van deze blog voor één keer zijn pen uit handen, zij het niet zonder een streng toekijkend oog op de correcte weergave van de feiten.Een teletijdmachine was wellicht sneller geweest, maar het was een 65 uur durende busrit die twee ietwat

Katrien en Berthttp://www.blogger.com/profile/05607742945107303740noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-8949602025288869916.post-89911549850494815612008-02-08T17:48:00.001+01:002008-02-18T22:49:59.221+01:00

Carnaval! Geen idee waar het vandaan komt eerlijk gezegd, maar in Latijns-Amerika kan je er moeilijk omheen. Van de jolige optredens tijdens conmadres in de Boliviaanse wijnstreek Tarija tot de emmers water en kleverige spray die we over ons heen kregen in Cusco, Peru: we kwamen, zagen en ondergingen.Bolivia? Peru?! Inderdaad, zoals gezegd zijn we in sneltempo terug naar het échte Latijns-Amerika

Katrien en Berthttp://www.blogger.com/profile/05607742945107303740noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-8949602025288869916.post-78000465265238376602008-01-21T17:28:00.001+01:002008-01-23T17:37:40.947+01:00

"Geef ons maar Bolivia!" horen we onszelf soms zeggen. Of: "Hoe sneller we hier weg zijn, des te beter!" Toch zitten we al een dikke maand in Argentinië en breien we elke dag een extra mouw aan ons verblijf. Bovenstaand gebrom heeft doorgaans een heel eenvoudige verklaring: het was bloedheet die dag, we vonden geen goedkope overnachting, de steak waarvoor we overdag het eten lieten, belandde 's

Katrien en Berthttp://www.blogger.com/profile/05607742945107303740noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-8949602025288869916.post-45498012752985261122007-12-29T19:16:00.000+01:002007-12-30T18:29:02.915+01:00

Dag Liefste LezersHet jaar 2007 is bijna uitgeteld, het volgende loopt ijsberend door de wachtkamer, klaar voor de actie. Voor sommigen was 2007 een jaar om nu al met heimwee aan terug te denken. Anderen vergeten het liever zo snel mogelijk. Wij hopen dat voor iedereen, en vooral dan voor onze lezers, het volgende jaar brengt wat het hart verlangt: rust, vriendschap, liefde, een zilveren lepeltje

Katrien en Berthttp://www.blogger.com/profile/05607742945107303740noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-8949602025288869916.post-82794160921574366512007-12-10T20:08:00.000+01:002007-12-15T17:20:49.261+01:00

- Hallo!? Hebt ge dat gezien?- Een kolibri! Of was het een condor? Prachtig!- Schoon land, maar wel vuile wc’s…- Gelijk in Cuba!Dergelijke hartverwarmende conversaties gonzen intussen al 10 dagen rond ons hoofd. En tot onze eigen vreugde! Niemand minder dan Luc en Thérèse (ouders van Katrien) en Myriam en Toon (moeder resp. broer van Bert) zijn op bezoek in Bolivia. Pappa Rudy en een stuk of wat

Katrien en Berthttp://www.blogger.com/profile/05607742945107303740noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-8949602025288869916.post-57766521191763748432007-11-17T19:53:00.000+01:002007-11-18T18:07:05.810+01:00

La Paz. De hoogste (administratieve) hoofdstad ter wereld, ingesloten door prachtige besneeuwde bergen, sommige meer dan 6.000 meter hoog. Een halve slakom, tot aan de rand volgestouwd met lelijke grijze of rode blokken, prachtige barokke kerken, koloniale gebouwen met golfplaatdak. En 's nachts, vanuit ons appartementje: een kerstboom met flikkerlichtjes. La Paz is ook 's werelds grootste

Katrien en Berthttp://www.blogger.com/profile/05607742945107303740noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-8949602025288869916.post-92129545241423700512007-10-26T21:42:00.000+02:002007-10-26T23:46:26.653+02:00

Natuurlijk, het landbouwleven in Bolivia ís interessant. En in zekere zin is de bijenteelt erg avontuurlijk. Maar het avontuur waar wij ons goed bij voelen, onze natuurlijke habitat zeg maar, is van een heel andere aard. Harige spinnekoppen, giftige slangen, vuurspuwende draken... Dát hebben we nodig! En dus zijn we zonder twijfelen vanuit het hoge La Paz recht de jungle ingedoken. Per boot dan

Katrien en Berthttp://www.blogger.com/profile/05607742945107303740noreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-8949602025288869916.post-60709681772502914462007-10-19T16:36:00.000+02:002007-10-20T04:19:15.829+02:00

Wie onder onze lezers kan zeggen dat hij of zij de voorbije week ernstige inspanningen heeft gedaan om de wereld te verbeteren? Niemand? Wij ook niet, wees gerust. Het ecotoerismeproject waarover we reeds schreven werd uiteindelijk te prematuur bevonden en is tot nader order uitgesteld. In plaats daarvan hebben we de wereld op ons af laten komen en ons gulzig gelaafd aan het mannah van de weidse

Katrien en Berthttp://www.blogger.com/profile/05607742945107303740noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-8949602025288869916.post-66897326613541312632007-10-04T01:05:00.000+02:002007-10-04T02:17:16.975+02:00

Nee hoor, we zijn niet ontvoerd. En we zijn jullie al evenmin vergeten. We hebben het gewoon een beetje druk gehad, de laatste tijd. Enfin, druk... Niet in de betekenis van 7 tijdzones rechts van ons, maar toch behoorlijk bezig. Hebben we al gezegd dat we in Santa Cruz geweest zijn?Wel, na enkele dagen Sucre - 2 daarvan zoals gezegd nogal weelderig, de volgende meer back to basics - hadden we het

Katrien en Berthttp://www.blogger.com/profile/05607742945107303740noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-8949602025288869916.post-82917887045068286322007-09-24T16:46:00.000+02:002007-09-24T17:51:04.452+02:00

Het leven van avonturiers is hard en niet zonder gevaar. Daarom zijn we de hele week nog in Humahuaca gebleven, waar de cabaña van Marcelo (zie later) ons alle rust kon verschaffen waarnaar we, na al onze vorige avonturen, zo hevig verlangden. Te paard of te voet omzwierven we de eindeloze quebrada.Hoewel alle toerismekantoren het ons ontraadden, konden zonder gids de mooiste tochten worden

Katrien en Berthttp://www.blogger.com/profile/05607742945107303740noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-8949602025288869916.post-13822743625327108922007-09-16T22:15:00.000+02:002007-09-16T23:50:14.418+02:00

Onze reiservaringen en indrukken die hier te lezen vallen, zijn 100% waarheidsgetrouw. Wanneer we echter onze plannen voor de komende dagen uiteenzetten, haal je best je korrel zout boven. In de tijd dat we hier zijn, wisselden we al vaker van plannen dan van ondergoed. Eergisteren ruilden we het broeierige Salta - nog steeds in de ban van de maagd Maria - voor het meer easy going bergdorpje

Katrien en Berthttp://www.blogger.com/profile/05607742945107303740noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-8949602025288869916.post-8771552843949914482007-09-14T01:31:00.000+02:002007-09-14T06:05:12.706+02:00

10 september... Alle vrienden stevig de hand gedrukt, hier en daar een familielid omarmd, tijd om te vertrekken. Voor weinigen was het nog een geheim, zoals wij onze plannen hebben rondgebazuind. Toch viel de opkomst in de luchthaven een beetje tegen. Geen fanfare, geen hysterische vrouwen of uitzinnige kerels, in de verste verte zelfs geen spandoek... Onze ouders en Toon waren gelukkig zo goed

Katrien en Berthttp://www.blogger.com/profile/05607742945107303740noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-8949602025288869916.post-56140505691379182072007-08-17T16:03:00.000+02:002007-08-29T18:32:02.584+02:00

Voor wie het nog niet weet: 10 september vertrekken we voor een jaartje (mas o menos) naar Zuid en Centraal Amerika. Onze route ligt in grote lijnen vast (kunstig weergegeven op dit plannetje), onze bezigheden daar nog iets minder.We zouden het jullie niet kunnen aandoen de hele tijd ons boeiend gezelschap te moeten missen zonder op zijn minst nu en dan een straf verhaal achter te laten. Beiden

Katrien en Berthttp://www.blogger.com/profile/05607742945107303740noreply@blogger.com3